Lees mijn blog
Land van Glazeniers, nu en 55 jaar geleden – over Dick Broos
Op 12 maart 2012 verscheen dit artikel over Land van Glas. Hier wordt met name ingegaan op mijn keuze om niet langer alleen het ambacht uit te oefenen als restaurator en glazenier, maar dat ik me – nadat ik het brandschilderen tot mijn specialisme heb gemaakt – wil losworstelen uit de klassieke traditie van het glas-in-lood en meer mijn eigen ideeen wil vertalen naar gebrandschilderde ‘kunstwerken’, en opdrachten uitvoer die een kunstzinnig karakter hebben.
Naar aanleiding van dit artikel werd ik gebeld door een vriendelijk echtpaar uit Houten. Ze zijn zelf bijzonder geinteresseerd in glas-in-lood, en blijken nazaten te kennen van een kunstenaar die zelf ook bekend staat om zijn – met name – monumentale kunstwerken van glas (-in-lood). De naam van deze kunstenaar en glazenier is Dick Broos.
Via de familieleden van Dick Broos blijken ze een aantal gebrandschilderde glas-in-loodramen in hun bezit te hebben van Dick Broos, en wilden graag dat ik eens kwam kijken. Ik ging ze opzoeken en zag tot mijn verbazing een prachtig gebrandschilderd tweeluik; twee portretten met een artistiek karakter. Een man en een vrouw. Het thema is zeevaarders. En nog een veel groter raam, dat hij ter ere voor het 40-jarige bestaan van schildersbedrijf Broos heeft vervaardigd. Een grappig detail in dit gebrandschilderde compositieraam is de afbeelding van een radiator, niet bepaald een detail dat een schoonheidsprijs verdient om zijn vormgeving. Maar aangezien het in de jaren’ 50 vast een heel hip item was om in bezit te hebben mocht een radiator er natuurlijk niet in ontbreken, zo vermoed ik.. Maar hierover later meer, een volgende blog waarin ik dieper inga over deze ramen.
Ik beloofde het echtpaar onderzoek te gaan doen naar Dick Broos. Hij blijkt een aantal mooie monumentale projecten op zijn naam te hebben staan en was woon- en werkachtig in Utrecht. Hij is geboren in 1903, en stierf in 1991. Maar ook buiten Utrecht heeft hij monumentale opdrachten vervaardigd. Wat schetst mijn verbazing?
Read moreEvenheat, Nabertherm, BVD, Cerama, Blokkiln of Rohde? Hoe bepaal je de keuze van je glasoven?
Als je op glasovens gaat zoeken kom je al snel uit op de website van Pfann, die o.a Nabertherm verkoopt en Cerama aanprijst op dit moment. Of op de website van Mojokeramiek waar ze de merken BVD en Evenheat verkopen. Ik heb het hier over elektrische ovens. Ik heb geen interesse in een glasfles in of vlakbij mijn huis, dus gasovens laat ik buiten beschouwing.
Pfann helpt je op deze pagina al een stukje verder door uit te leggen dat een keramische oven in ieder geval niet geschikt is voor glas vanwege zijverhitting, wat nooit een gelijkmatige warmteverdeling waarborgt. Ik zoek dus naar glasovens, die in principe worden gebouwd voor fusing. Voor mij is fusen een bijzaak, want ik wil voornamelijk brandschilderen. Ik zocht naar reviews over verschilende merken maar die zijn niet of nauwelijks te vinden.Daarom wil ik met dit blog meer helderheid geven over het diverse aanbod van glasovens zodat ik anderen deze wekenlange speurtocht kan besparen. Het is een serieuze investering dus ik wilde geen impulsieve aankoop doen. De volgende vragen zijn belangrijk:
Wat is je maximale budget? (inclusief BTW) Welke maat wil je, en waarom? Zowel breedte- en diepte- als hoogtematen kunnen belangrijk zijn. Wat wil je ermee gaan doen? Hoe minutieus moet je stookprogramma zijn? Wil je de oven tijdens het stoken open kunnen gooien? Wat is het verschil tussen stenen glasovens en glasovens met vezelisolatie? Hoe belangrijk is krachtstroom ? Wat is het energieverbruik van de oven?
Read moreGrenzenloze sieraden, van popidolen geweven van parelsnoeren tot metershoge sieraden vervlochten met straatmeubilair
Vanaf 5 november 2011 presenteert het MMKA de tentoonstelling Ontketend! een overzicht van grenzeloze sieraden. In het state of the art overzicht breken de sieraden uit de museumvitrines, verspreiden zich over de wanden en vloeren en versieren zelfs straten en pleinen. Van kleine fantasierijke broches tot portretten van popidolen geweven van parelsnoeren en metershoge sieraden vervlochten met straatmeubilair: in ‘Ontketend!’ laat een internationaal gezelschap van sieraadontwerpers zien dat de mogelijkheden en toepassingen van het sieraad onbegrensd zijn. (www.mmkarnhem.nl)
Terwijl ik intens geniet van de vallende sneeuw buiten en de winterse plaat ‘Old Ideas’ van Leonard Cohen de kamer verwamt, denk ik met veel plezier terug aan mijn bezoek gisteren aan het MMKA – Museum voor Moderne Kunst Arnhem. Vooral de expo ‘Ontketend! Grenzeloze sieraden’ maakte een grote indruk. Dat is een blog waard!
Heel toevallig was ik pas aan het brainstormen met kunstenares en goudsmid Barbera Ploeg over een serie sieraden met gebrandschilderd glas waarover we binnenkort ideeen gaan uitwerken. ‘Het moest zo zijn dat ik hier verzeild raak!’ dacht ik. Omdat het zelf maken van sieraden ineens dichtbij lijkt te komen, bekeek ik deze expo met heel andere ogen dan ik normaal zou doen. Ik zag mogelijkheden en inspiratie in plaats van een vermakelijke expo. In de sieraden zag ik ook regelmatig gefused glas. De mogelijkheid van fusen ligt – nu ik binnenkort mijn eigen glasoven kan aanschaffen – nu ineens ook in mijn mogelijkheden.
Waar ik tot gisteren nog beelden in mijn hoofd had van puur en alleen de klassieke verschijning van sieraden in de meest traditionele materialen denkbaar, is mijn blikveld nu eindeloos verruimd door deze tentoonstelling. Deze internationale tentoonstelling gaat een stuk verder dan edelmetalen en glas! Zelfs van lollystokjes kun je sieraden maken! Zo ook van touw, linoleum, hout, porselein, keramiek, plastic en dat is nog maar een fractie aan materialen die gebruikt zijn in de sieraden in deze bijzonder fantasierijke tentoonstelling.
Naast de extreem denkbare materialen zijn ook de formaten vernieuwend, zoals (glas)kunstenares Maria Roosen ons al eerder liet zien dat haar glazen ‘roosenkrans’ hele zalen kan vullen…
Overige expo’s bij MMKA
Naast Ontketend! grenzeloze sieraden hebben ze de collectie ‘Ruimte voor realiteit’, waar ik blij verrast werd door het werk van Pyke Koch.
Kunstenaars Warmenhoven, Volkers en Kuiken – zij zijn in 2010 afgestudeerd aan de ArtEZ Academie te Arnhem – weten in hun werk ‘Pioniersdorp’ een bijzondere vrijheid van vormen te creëren. Ze tonen zich doeners, onderzoekers en uitvinders.
Modeliefhebbers kunnen hun hart ophalen bij Six Yards Guaranteed Dutch Design, waar o.a afrikaanse en Indonesische folkore en westerse kledingdesign elkaar beinvloeden door gebruik van de meer dan honderd jaar oude zogenaamde Vlisco stoffen.
We gaan met ‘Voor de kunstenaar’ het mytische Zaanbeest bouwen op het LEFestival!
Zaanbeest
‘Het wordt geboren, gaat op pad, interacteert, en groeit in de loop van het LEFestival. Zeven kunstenaars in training bij ‘Voor de kunstenaar’ bouwen met elkaar en de bezoekers van recycled materiaal het Zaanbeest, waarmee een nieuwe Zaanse mythe ontstaat.’
Je kunt er kennismaken met de ouders van het beest. Op de achterwand zijn collages te vinden waarmee de ouders van het beest worden voorgesteld met bio’s, portretfoto’s en foto’s van werk van de verschillende kunstenaars.
De kunstenaars gaan met bezoekers ledematen bouwen waarmee ze vervolgens het beest kunnen maken. Steeds opnieuw kan er zo weer een ander beest ontstaan. Mogelijk zou het beest zelfs nog uit zijn huis, de container, kunnen gaan om op reis te gaan (net zoals de kunstenaars op reis zijn geweest).
Met het ZAANbeest leggen 7 kunstenaars de verbinding tussen een zeecontainer en het water in de Zaanstreek. De kunstenaars sluiten hiermee hun training met lef af op een wijze die afwijkt van het gewone en daarmee Voor de Kunstenaar typeert.Bezoekers van het ZAANbeest mogen ook iets meenemen dat ter plekke voor ze is gemaakt, zoals stukjes beschilderd wrakhout.
(www.lefestival)Vandaag is de eerste dag dat ik met de andere kunstenaars een begin ga maken van het Zaans beest. Met z’n allen leggen we alle mogelijk denkbare bouwmaterialen in, waaronder voornamelijk hout. Om het wat kleur te geven neem ik een voorraad acrylverf mee.
Natuurlijk zijn we zelf reuzebenieuwd wat er voor beest zal ontstaan! Ben je ook benieuwd? Komt dat zien, en bezoek onze LEFestival container!
Kijk voor meer info op de website van het LEFestival.
Terugblik op de expo in galerie RudolfV
Galerie RudolfVGalerie RudolfV is de galerie waar wij met tien kunstenaars ons werk mogen exposeren via het crowdfunding project ‘Voor de kunstenaar’. Een ruime, mooie galerie in hartje Amsterdam op een steenworp afstand van de Hermitage. Een prachtige locatie. Rudolf, de eigenaar van de galerie gunt ons een pop-up expo van een weekend in zijn galerie, volstrekt belangeloos, wat wij allemaal erg bijzonder vinden. Ik vind het dan ook erg leuk dat we Rudolf tijdens onze expo regelmatig glimlachend rond zien lopen. Hier en daar geeft hij ons goed advies.
Voordat we de muren kunnen behangen met ons werk moet er veel geregeld worden, dus er werden taken verdeeld. Samen met Lisbeth J. Veillat was ik verantwoordelijk voor de inrichting van de galerie. En dat vind ik eigenlijk de mooiste taak, want hoe vaak krijg je de kans – als kunstenaar - om een hele galerie in te richten met het werk van zoveel verschillende kunstenaars?
De inrichtingHet weekend van de expo, 20 t/m 22 januari kwam steeds dichterbij. Donderdag 19 januari is de eerste dag van de inrichting, vrijdag om 17.00 moest alles klaar zijn. Vrijdag was iedereen druk in de weer met het ophangen van zijn- of haar werk. Het was indrukwekkend om te zien hoe binnen 24 uur een mooie expositie ontstaat vanuit een chaos op de vloer met lege muren.
Alleen bij mijn werk was het wat lastiger. Mijn werk is van glas: gebrandschilderd glas-in-lood dat aan het systeem bevestigd moet worden waaraan ook schilderijen bevestigd worden, maar dan verder van de muur af moet komen te hangen. Het moet ook nog zoveel mogelijk van achteren belicht worden, en niet van voren zoals bij een schilderij. Daar zijn galeries over het algemeen niet op ingericht Deze expo zou voor mij uitwijzen of dit concept werkt. En het maakt meteen duidelijk wat de bezoeker van mijn ‘schilderij van glas’ vindt. Spannend!
Belichting van mijn werk en de redding door Ikea.Het probleem was bij mij dat ik de spotjes niet zo kon draaien dat ik licht achter mijn ‘schilderijen van glas’ kreeg, Ik had alleen nog een staande lamp als optie met twee halogeenlampjes die je redelijk opzij kon richten. Hiervan was ook al een halogeen lamp uitgevallen en het had niet het effect waarop ik hoopte. Tijdens de opening viel mijn werk daarom een beetje weg. Een wijze les: ik had me licht-technisch te afhankelijk opgesteld van de galerie. En een goede belichting maakt of breekt mijn werk nu eenmaal. Zaterdagochtend besloot ik op en neer te gaan naar Ikea, want ik had gehoord dat ze daar licht-lijsten van led-lampjes verkopen.
De Ikea is mijn redding geweest! Nooit gedacht dat de Ikea zo’n uitkomst had kunnen bieden. Ik was dolblij! Op de foto kun je zien dat het licht nu zelfstandig achter mijn glazen schilderijen is bevestigd.
Afsluiting expoZondag was een inspirerend dag, ik ben alle bezoekers dankbaar voor hun complimenten, en de kunstkenners dankbaar voor hun waardevolle tips! De belangrijkste tip valt mooi samen met de trainingen bij ‘Voor de kunstenaar’ namelijk: ‘Je hebt nu een unique sellingpoint, ga hiermee door en ga dit helemaal onderzoeken!’
Ondanks dat er geen veiling plaats heeft gevonden, was het een bijzondere en warme afsluiting van de expo. En dat er nu mensen zijn die werk van mij willen kopen is fantastisch! Ik ben een erg tevreden terugblikker op ‘Voor de kunstenaar.’ Nu ga ik mijn handen uit de mouwen steken om alle lessen in de praktijk te gaan brengen! Naar mijn gevoel ben ik nu een enorme stap verder. Alle drempels en dilemma’s waar ik een paar maanden geleden nog mee kampte zijn als sneeuw voor de zon verdwenen.
De volgende mensen wil ik graag bedanken:Marca van den Broek, RudolfV & Catharine, Johan van de Werken, Heidi de Gier, Lisbeth J. Veillat, Ellen vesters & Bart Reinders, Coen Hamelink, Bea Peter, Barbera PLoeg, Nadine Faber, Lammert Kraaijeveld, Marije van Wieringen, Frank Boogaard, Johannes Oosterbroek, Roel Griffioen, Klaas van Dijken & Dewi Storm, Herman Ypma, Peter & Gonneke Roggeveen, Harry & Brigita Spapens, de gastspreker en muzikant op de opening en alle bezoekers. En Ikea!
De expo van ‘Voor de kunstenaar’ bij galerie RudolfV staat voor de deur! Komt dat zien!
De expo van ‘Voor de Kunstenaar’ bij galerie RudolfV staat voor de deur!
Vandaag heb ik deze flyer gemaakt voor tijdens de expo van crowdfundingproject ‘Voor de kunstenaar‘, initiatief van Marca van den Broek. Ineens besefte ik dat ik in een notendop kan vertellen wat ik doe. Misschien zelfs wel wat ik ben. En daarmee ben ik weer een hele stap verder dan een paar maanden geleden, toen ik met dit crowdfundingproject begon.
Mijn toekomst werd duidelijk bij ‘Voor de kunstenaar.’
In oktober begon ik bij ‘Voor de kunstenaar’, en de bedoeling was – als onderdeel van de trainingen – dat ik een plan voor de toekomst zou maken van maximaal een jaar. Ga je verder vooruit plannen, dan ga je ook dingen voor je uitschuiven. Het is een confronterende les, merkte ik al gauw. Ik werkte op dat moment anderhalf jaar zowat fulltime in loondienst in een glas-in-lood atelier en snakte naar vrijheid. Ik had meer tijd nodig voor mezelf.
Ik had dus te weinig tijd over om als kunstenaar aan de slag te gaan en mijn hart ligt bij monumentale restauratie als het om glas-in-lood gaat. ‘ Daar ga ik in de toekomst als freelancer mee aan de slag, gecombineerd met kunstenaarschap’, had ik bedacht voor mijn toekomstplan.
Dus ik vulde het ‘toekomstvel’ in zoals ik het graag voor me zag en amper vier maanden later is het dan zover. Ik ben vrij! Over ‘self fulfilling prophecy’ gesproken! Het bepalen van een nieuwe richting is aangebroken. Ik zie eindeloze mogelijkheden!
‘Voor de kunstenaar’ heeft het vuur in mij aangewakkerd, en nu laait het hoog op. Jubelend denk ik terug aan de deelname aan het programma Goud, Wierook & Mirre . Dit was voor mezelf de test, en ik slaagde. Het was een officiele start als kunstenaar. Ik ga ervoor!
Galerie RudolfV
Vandaag heb ik samen met Lisbeth J. Veillat de sleutel opgehaald bij galerie RudolfV, een mooie galerie in hartje Amsterdam waar we onze expositie van ‘Voor de Kunstenaar’ mogen houden. Morgen en overmorgen zijn wij samen verantwoordelijk voor de inrichting van de galerie, met het werk van tien kunstenaars. Op de een of andere manier manouvreer ik mezelf steeds in een situatie waar veel uitdagingen liggen, want een galerie inrichten heb ik nooit eerder gedaan. Wat een mooie kans om te leren!
Wat ga je zien bij galerie RudofV?
Veel enthousiaste kunstenaars en veel mooie werken, van bronzen beeld tot sieraad, van illustratie tot schilderij, van muziek tot glas. Bekijk hier de uitnodiging voor de expo, het adres en de openingstijden van galerie RudolfV op de website van RudolfV.
Wat is er van mij te zien?
Drie kunstwerken van glas, waaronder ook het veilingwerk en een schildering van acryl op doek zijn hier te zien (onderaan de pagina) op de website van ‘Voor de Kunstenaar.’ Het vijfde stuk is een gloednieuw werk op doek.(acryl) Hier is nog geen foto van. Alle andere kunstenaars, foto’s van hun werk en hun blogs vindt je ook op deze pagina.
Vrijdag 20 januari
is de feestelijke opening vanaf 19.00, en natuurlijk vinden we het erg leuk als je dit met ons komt vieren. Je kunt een kaartje kopen voor de opening op de website van ‘Voor de kunstenaar.’ Tijdens de feestelijke opening, met heerlijke drankjes en versnaperingen zullen de veilingwerken alvast gepresenteerd worden en mag je een bod uitbrengen. Als je er niet bij kunt zijn: breng hier je bod uit op de website van ‘Voor de kunstenaar.’
Zaterdag 21 januari
kun je ook bij ons terecht! Loop gezellig binnen!
Zondag vanaf 15.00
vindt de veiling plaats, en dat wil je natuurlijk niet missen!
Nieuw project: ‘Wie zijn de Mannen met Baarden?’
Mannen met Baarden zijn géén mannen die ontevreden of teleurgesteld zijn. Ze zijn niet somber, chagrijnig, of azijnzeikers. Maar de Mannen met Baarden zijn altijd op hun hoede, zoeken overal iets achter, vertrouwen niks en niemand. En terecht. www.mannenmetbaarden.nl
* Er zijn afbeeldingen uit de tijd van de eerste Egyptische dynastieën overgebleven waarop al baardeloze mannen te zien zijn. Aan het dragen van de baard of de vorm ervan is in de loop der geschiedenis vaak een sociaal-culturele betekenis gegeven. Bij de Romeinen werd scheren gezien als symbool van jeugdigheid en was er het belangwekkende ritueel van de depositio barbae; de eerste keer dat een jonge man geschoren werd. Franken en andere Germanen schoren de overwonnen koning of prins kaal en ontdeden hem van zijn baard, wat een schande en vernedering betekende.
Het dragen van een baard is in verschillende culturen en perioden steeds weer anders gewaardeerd en door de betekenis die eraan werd toegekend was (en is) het veelal beslist geen kwestie van vrije keuze of en hoe men een baard draagt. In het Macedonisch tijdperk was de baard een symbool van wijsheid en het dragen voorbehouden aan filosofen en oude mannen. Ook in het Europa van de late middeleeuwen raakte het dragen van een baard in onbruik en waren het vooral rechtsgeleerden en oude mannen die nog baarden droegen. Toch wordt de baard ook vaak geassocieerd met mannelijkheid en kracht. Wie kent niet de spreekwoordelijke liedtekst “…al die willen te kaap’ren varen, moeten mannen met baarden zijn…”.
* wikipedia
Het valt mij steeds meer op dat ik – op enkele uitzonderingen na – alleen maar mannen met baarden ken anno 2012. Gek genoeg lijkt bij al die mannen die ik ken hun hoofd ervoor gemaakt te zijn. Baard zoekt man is nooit aan de orde. Ik heb dan ook het geluk getrouwd te zijn met een knappe bebaarde man, die ook nog een te gekke bril heeft. Een baard dus, het liefst met bril. Geen laffe bril maar eentje die er mag zijn. De retrobril met grote glazen en stevig montuur. Hufter-proof.
Mannen met baarden laten zich het staand plassen niet afpakken door hun vrouw. Ik heb ook nog nooit een bebaarde kerel in een lingeriewinkel moedeloos door een voetbalmagazine zien bladeren terwijl zijn vrouw bh’s staat te passen en af en naar buiten komt met haar opgerolde huishoudborsten in een hip kantig ding gepropt en roept: ‘Schat? Wat vind jij?’
Mannen met baarden herinneren ons aan de Homo Universalis uit de Renaissance, de woeste vikingen, de oude filosofen en de heiligen, afgebeeld in eeuwenoude kerkramen waarbij ook de baard geen onbelangrijk detail is zoals we weten over de symboliek van de baard door de eeuwen heen. Daarom wil ik een ode brengen aan de mannen, die mannen durven te zijn. De metroman is al lang van het podium afgeschopt, maar toch durven vele mannen er niet aan. Wellicht omdat het niet mag van hun vrouw, (het prikt) of van de baas (niet representatief) of van zichzelf (niet representatief).
Tijd om mannen met baarden uit te lichten, in de letterlijke zin van het woord. Ik ga ze eerst fotograferen, tekenen en schilderen. Uiteindelijk wordt het een serie gebrandschilderde glas-in-loodramen waarbij mannen met baarden te zien zullen zijn als icoon anno 2012.
Terugkijken: Goud, Wierook & Mirre
Misschien bezoek je mijn website naar aanleiding van het EO-programma Goud, Wierook & Mirre. Welkom!
Wil je foto’s van het kunstwerk voor het dak- en thuislozenkoor De Straatklinkers zien, of ben je benieuwd naar het proceswerk? Kijk dan hier. Ook heb ik een blog geschreven over de bijzondere ervaring van deelname aan Goud, Wierook & Mirre.
In de aflevering vertel ik over mijn jong gestorven grootmoeder, waarvan ik een kunstwerk laat zien. Over haar levensverhaal schreef ik ook een blog. Ten slotte kun je op mijn website meer lezen over de ambacht en de geschiedenis van de brandschilderkunst.
Kijk hier de aflevering terug:
Raak ik mijn kunstwerk aan de straatstenen kwijt?
Voor EO-programma Goud, Wierook & Mirre maak ik een kunstwerk voor dak- en thuislozenkoor De Straatklinkers in Amsterdam.
We staan voor een grote statige voordeur. Dominee Arie van der Veer, zijn vrouw, de cameraploeg en ik. De deur gaat open. Ineens staan we in de deftige gelagkamer. Mijn aandacht gaat meteen naar het oude getrokken glas in de mooie hoge ramen waardoor de huizen aan de overkant van de Nieuwe Herengracht lijken te dansen als je er doorheen kijkt. Er brandt een open haardvuur. Het behang heeft een gouden gloed. Luc Tanja, de straatpastor leidt ons niet veel later naar een mooi oud huisje genaamd Het Krekelhuis in de tuin achter het gebouw, waar De Straatklinkers uit volle borst zingen als we arriveren.
Naast zingende stemmen hoor ik een trombone, een trommel, een mondharmonica en een accordeon. We worden enthousiast ontvangen door een bont gezelschap en kunnen niet anders dan breed lachend meezingen. Omdat ik volgens sommigen niet herkenbaar ben als kunstenaar krijg ik al snel een felgroen hoedje op mijn hoofd. Als Arie van der Veer later vraagt wat ze voor kunstwerk zouden willen, roept de groep haast in koor: ‘Een logo! We willen graag een logo!’ Hier en daar wordt het aangevuld met: ‘Iets met klinkers moet er in.’ en ‘De drie kruisjes van Amsterdam moeten er ook bij.’
Dan volgt een koortsachtige schetsfase. Ik heb twee weken de tijd, vanaf de schetsfase tot de onthulling. Glas-in-lood is een heel intensief proces. Zomaar een logo in glas-in-lood maken vind ik niet echt een kunstwerk, maar een naam op een autonoom kunstwerk plakken is ook niet echt een optie, en ik wilde dat ze er echt iets aan zouden hebben.
Ineens had ik het. Ik wil een affiche maken in glas-in-lood. In de jaren’ 20 stijl! Ik dook de boeken in, Ik liet me inspireren door De Stijl, Wendingen, Berlage en kwam uit bij Johan Thorn Prikker. Door de typografie van een van zijn affiches liet ik me inspireren en ontwierp mijn eigen lettertype. De rest volgde vanzelf.
Het visgraatmotief van straatklinkers verwerk ik in mijn affiche. Ondanks de tijdsdruk moet alles met de hand. Geen computer! Dat paste beter bij het concept. Ik ging met mijn handgemaakte ontwerp met daarop allerlei onderdelen met plakband geplakt naar de copyshop. Het moest vergroot worden naar een werktekening van een meter lang. Daar waren ze iets minder blij met mijn knutselwerk. Of ik het ook digitaal had? Ik had het ze heel makkelijk kunnen maken met mijn achtergrond als grafisch vormgever… Juist daarom genoot ik van mijn handgemaakte, geknutselde ontwerp anno 2011, met restjes gum erop, tipp-ex hier en daar, en plakband…
De werktekening was er, nu kon de uitvoering beginnen. Nog anderhalve week te gaan. Na mijn werk blijf ik hangen om aan het kunstwerk verder te werken en kom alleen nog thuis om te slapen. In het weekend ben ik ook op mijn werk, en geniet met volle teugen van het vele brandschilderwerk, waaronder alle letters en lijnen.
De dag voor de onthulling is het ineens af. Het idee dat ik echt iets voor deze groep dak- en thuislozen kan betekenen hield me op de been en gaf me vleugels. Het idee is dat ze hier ook echt iets aan hebben. Niet zomaar een logo. Ze krijgen een eigen affiche, zowel in glas als papieren versie zodat ze overal waar ze willen hun affiche kunnen achterlaten.
Wat zullen de Straatklinkers ervan vinden? De onthulling is hier te zien op Uitzending Gemist!
Geen ezeltje prik meer. Discipline!
De trainingsdagen bij ‘Voor de Kunstenaar’ zijn voorbij. Alles wat we geleerd hebben gaan we vanaf nu in de praktijk toepassen. Het klapstuk van het crowdfundingproject is de expositie in galerie RudolfV in hartje Amsterdam, het weekend van 19, 20 en 21 januari 2012, afsluitend met een veiling. Nieuw en spannend vind ik het.
Bij een aantal aandachtspunten in de training dacht ik: ‘Ok, dit kan ik wel. En dat kan ik ook wel fiksen.’ Zoals alles wat komt kijken bij het hebben van een goede website. Daar ben ik nog niet helemaal, maar de weg ernaartoe is reeds ingeslagen.
Bloggen weer oppakken is ook wat lastig. In het begin deed ik dat juichend vijf keer per week. Maar toen had ik vakantie, en daarna even een fase dat ik niet produceerde als kunstenaar.
Nu moet ik tijd maken voor bloggen. In het begin was het bloggen makkelijk. Bloggen in het wilde weg. Ezeltje prik. Later, tijdens de training bij ‘Voor de kunstenaar’ kreeg ik de opdracht om een plan voor de toekomst te maken waar je naartoe gaat werken, en worden de onderwerpen – want je blogt niet zomaar ergens over, neen! – ook duidelijker en het doel waarvoor je het doet. Dat is aan een kant overzichtelijk en logisch. Aan de andere kant maakt het bloggen minder spontaan. In mijn geval dan. Eerst deed ik vooral aan bloggen. Nu vooral aan denken: waarover te bloggen? Hoe blog ik naar mijn toekomst toe?
Social media is ook wel een dingetje. Ik twitterde er vrolijk op los in de eerste week. En nu? Zelfs Facebook valt regelmatig een tijdje weg. Ben ik druk? Of te lui? Want ineens was ik druk met het in de praktijk brengen van kunstenaar zijn. Naast mijn werk – vier dagen in de week als glazenier – was er ineens werk aan de winkel. Onder tijdsdruk moest ik een kunstwerk maken. Ik merk dat mijn online wereld dan als een kaartenhuis in elkaar stort. Dat is juist niet de bedoeling, leer ik tijdens dit project!
Waarom kan ik het niet allebei? Kunstwerken maken, en een geoliede up-to-date website hebben? Behendig op tijd reageren op alle social media-prikkels die mij dan ook 24/7 bereiken… Als ik daar een antwoord op had, had ik ook een antwoord op de vraag: waarom stapelt de afwas zich bij ons toch altijd in een week tijd op tot monsterlijke afmetingen waar ik gillend voor weg wil rennen?
Ik weet het antwoord heus wel: het is discipline.
Di-sci-pli-ne…. Discipline…. DISCIPLINE! Geen ezeltje prik meer. Discipline. Dit gaat nog een staartje krijgen…
Deze blog heb ik geschreven voor het crowdfundingproject ‘Voor de kunstenaar’